وَ ما تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ » ( سوره مريم آيه 5 ) من از شما و خدايانتان كناره‌گيرى ميكنم . سوم : لوط پسرخاله ابراهيم كه بمخالفين خود گفت : « لَوْ أَنَّ لِي بِكُمْ قُوَّةً أَوْ آوِي إِلى رُكْنٍ شَدِيدٍ » ( هود آيه 83 ) : اى كاش من قدرت مبارزه با شما داشتم ، يا ميتوانستم بپناه‌گاه مطمئنى پناه ببرم ! چهارم : يوسف هنگاميكه گفت : « رَبِّ السِّجْنُ أَحَبُّ إِلَيَّ مِمَّا يَدْعُونَنِي إِلَيْهِ » ( يوسف آيه 34 ) : بار خدايا زندانرا بهتر از آنچه زنان مرا بدان دعوت ميكنند دوست ميدارم ! پنجم : موسى هنگاميكه گفت : « فَفَرَرْتُ مِنْكُمْ لَمَّا خِفْتُكُمْ » ( شعرا 21 ) من چون از شما ميترسيدم فرار كردم . ششم : هرون موقعى كه بموسى گفت : « إِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُونِي وَ كادُوا يَقْتُلُونَنِي » ( اعراف آيه 150 ) بنى اسرائيل مرا ضعيف شمرده و نزديك بود مرا بكشند . هفتم : محمد بن عبد اللّه ( ص ) هنگاميكه از مشركين فرار نموده و بغار كوه پناه برد ، على ( ع ) ( در اثر اين سرمشقها بود كه در مقابل مشكلات صبر نمود و شرح حال خود را پس از نشستن بر كرسى خلافت ) در خطبه « شقشقيه » چنين فرمود : « . . من فكر كردم كه با دست كوتاه خود ( و نبود ياور ) مبارزه كنم ، يا آنكه با اين مصيبت هولناك دست بگريبان باشم ، و صبر كنم ، پس از فكر به اين نتيجه رسيدم كه صبر كردن عاقلانه‌تر است » از حضرت رضا ( ع ) سؤال كردند كه چرا على ( ع ) پس از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله 25 سال در خانه نشست و در زمان حكومت خود مبارزه نمود ؟ حضرت رضا ( ع ) فرمود : « حضرت امير ( ع ) از عمل رسول خدا صلى اللّه عليه و آله كه 14 سال و 7 ماه بمشركين مكه مهلت داد : 13 سال در مكه و 19 ماه در مدينه و با آنان جنگ نكرد سرمشق گرفت ، و علت ترك مبارزه در اين مدت ، نبود ياور بود ، و حضرت امير ( ع ) نيز ياور نداشت تا مبارزه كند » . هرگاه آيات شريفه قرآن را مورد مطالعه قرار دهيم درك ميكنيم كه دو دسته آيه موجود است . دسته اول پيغمبر ( ص ) را امر بصبر در هر ناراحتيهائى كه از مشركين مىديده مينمايد ، مانند آيات « وَ اصْبِرْ وَ ما صَبْرُكَ إِلَّا بِاللَّهِ . . . » ( نحل آيه 129 ) « وَ اصْبِرْ عَلى ما يَقُولُونَ » ( مزمل آيه 11 ) و « فَاصْبِرْ كَما